شکوفایي هنرهاي تجسمي ايران در دهه‌‌ گذشته چشمگير است. افزايش روزافزون گالري‌هاي هنري در ايران، برگزاري نمايشگاه و پرفورمنس‌هاي هنري، گاه پنهان و گاه رسمي، پويايي هنرهاي تجسمي در ايران کنوني را منعکس مي‌کند. در حال حاضر بيش از ۲۰۰ گالري هنري در تهران وجود دارند که بسياري از آنان با موزه‌ها و گالري‌هاي هنري کشورهاي مختلف همکاري کرده و در عرصه جهاني فعاليت مي‌کنند.
هنرمندان ايراني در زمينه‌هاي گوناگون مانند ويدئوي هنري، چيدمان، عکاسي، انيميشن، پرفورمنس، گرافيک، نقاشي و مجسمه‌سازي فرم‌هاي بياني مختلفي را تجربه کرده و در آثار خود تعبيرهاي سياسي، اجتماعي ‌يا شخصي را بازگو مي‌کنند.
از جانب ديگر بکارگيري امکانات چندرسانه‌اي در هنر دريچه‌هاي جديدي را ‌روي هنرمندان گشوده است.
هنرمندان ايراني در آثار خود چهره‌هاي گوناگون جامعه ايران را نشان داده و مسائل اجتماعي موجود را منعکس مي‌کنند. بازگويي واقعيت‌هاي اجتماعي در کنار بازسازي دنياي تخيلي، انتقاد از شرايط اجتماعي در کنار انتقاد از دنياي غرب، نمايش نقش تبليغات در جامعه، داستان‌سرايي در کنار مستند‌سازي، هنر تجريدي در کنار هنر تصويري، بکارگيري المان‌هاي سنتي ايراني در کنار سبک‌هاي هنري جهاني، چهره‌هاي بي‌شمار هنرهاي تجسمي ايران و حرکت و پويايي آن را بيان مي‌کند.
آثار هنرمندان معاصر ايراني در سال ۲۰۰۹ ميلادي مجددا در محور توجه جهاني قرار داشت. مرکز بابيکان (Barbican Center) لندن پايه‌گذاري هنرهاي تجسمي در ايران، تاريخ 40 ساله، تحول و روند تکاملي آن را مورد بررسي قرار داده و در نمايشگاهي تحت عنوان ‌هنر معاصر ايران‌ در اين مرکز عرضه کرد.
نمايشگاه مرکز هنري بابيکان با همکاري موزه هنرهاي معاصر تهران و تحت مديريت هنري روزا عيسي (Rosa Issa) برگزار شد. در جوار آثار پيشگامان نقاشي، مجسمه‌سازي و گرافيک معاصر ايران، آثار نسل جوان هنرمندان ايراني که در دوران جمهوري اسلامي به اوج هنري خود رسيده‌اند، به نمايش گذاشته شد.
هنر همچون آئينه‌اي که چهره‌هاي پوشيده جامعه و فرهنگ آن را بازمي‌تابند، نقشي اساسي در راه رفع پيش‌داوري‌ها و نيز شناساندن فرهنگ اين جوامع ايفا مي‌کند و ارتباط فرهنگي با آنان را امکانپذير مي‌سازد.
شايد به همين جهت در سال‌هاي اخير توجه روزافزون به هنر معاصر ايران و ديگر کشورهاي اين منطقه در کشورهاي غربي چشمگير بوده است.
هنرهاي تجسمي ايران در صحنه جهاني
در سال ۲۰۰۹ ميلادي نمايشگاه‌هاي انفرادي و دسته‌جمعي هنرمندان معاصر ايراني در گوشه و کنار جهان مانند نيويورک، لندن، پاريس، وين و برلين برگزار شد. همچنين آثار هنرمندان ايراني در بسياري از نمايشگاه‌هاي کشورهاي عربي حوزه خليج فارس ارائه شد.  بسياري از گالري‌هاي هنري در اين منطقه توسط ايرانيان مقيم اين کشورها تاسيس و مديريت مي‌شود. در سالي که گذشت، بسياري از هنرمندان ايراني در جشنواره‌هاي جهاني هنر مانند بينال ونيز، دوساله تاشکند، جشنواره هنرمندان زن در اينچوين کره‌جنوبي و جشنواره‌هاي گوناگون عکاسي و گرافيک شرکت نمودند. همچنين مراکز فرهنگي جهاني شاهد برگزاري فستيوال‌هاي هنري و برنامه‌هاي فرهنگي در باب هنرهاي تجسمي و سينماي معاصر ايران بودند. در کنار ارائه هنر معاصر ايران، تحقيقات و پژوهش‌هايي نيز در اين زمينه صورت گرفته و در قالب کتاب‌ها و مقالات گوناگون به انتشار رسيده است.
‌جدايي در هنرهاي تجسمي معاصر ايران
‌يکي از مهم‌ترين نمايشگاه‌هاي دسته‌جمعي در زمينه هنر معاصر ايران به مناسبت سي‌امين سالگرد پیروزی انقلاب اسلامي ايران در موزه چلسي نيويورک برگزار شد.
در نمايشگاهي تحت عنوان ‌ايران از بيرون و درون‌ آثار هنرمندان معاصر ايراني را به نمایش گذاشت
سام برداويل (Sam Bardaouil)، گرداننده هنري اين نمايشگاه که خود متولد لبنان است، جدايي در هنر معاصر ايران را در نمايشگاه ‌ايران از بيرون و درون‌ مطرح مي‌کند. او معتقد است که بيان هنري و موضع هنرمندان بازگوکننده زندگي و شرايط فردي آنان بوده و طبيعي است که هنرمندان ايران در درون و در غربت مسير تکامل متفاوتي را تجربه مي‌‌کنند.
در حالي‌که هنرمندان داخل ايران در آثار خود بيشتر به موضوعات روزمره مي‌پردازند، هنرمندان ايراني خارج کشور بيشتر از فرم‌هاي هنر سنتي ايران بهره برده و بر ريشه ايراني خود تاکيد زيادي دارند.
در ديگر نمايشگاه‌هاي گروهي در وین، پاریس، لندن  هنر معاصر ايران از ديدگاه‌هاي متفاوتي بررسي و به نمايش گذاشته شده است.
یکی از این نماشگاه‌ها، نمايشگاه ‌خانه نان‌بود که در ماه اکتبر در وين افتتاح شد.
به گفته  گرداننده هنري این نمايشگاه هدف از برگزاري نمايشگاه وين گشودن دريچه‌اي به جامعه ايران ‌از طريق هنر بود.
نمايشگاه آثار مجسمه‌هاي پرويز تناولي و عکاسي‌هاي عباس کيارستمي در گالري ميم در امارات متحده عربي نیز يکي از مهم‌ترين نمايشگاه‌هاي برگزارشده از آثار هنرمندان ايراني در کشورهاي عربي بود.
در سال ۲۰۰۹ ميلادي جوايز جهاني متعددی در زمينه‌هاي مختلف به هنرمندان ايراني اهدا شد که بسیاری از آنها در زمینه عکاسی و هنرهای تجسمی بود.