نواحي استوايي داراي تکثر زيستي بيشتري هستند.  براساس يک مطالعه، شرايط آب و هوايي مي‌تواند تاثير مستقيمي بر سرعت «تکامل ملکولي» در پستانداران داشته باشد. محققان با مقايسه جفت‌هايي از پستانداران دريافتند که دي‌ان‌اِي حيواني که در آب و هواي گرم‌تر زندگي مي‌کند با سرعت بيشتري دچار تغيير و تحول مي‌شود.
اين جهش‌هاي ژنتيکي، که در آن يک حرف از کد دي‌ان‌اِي جايگزين ديگري مي‌شود، اولين گام در روند تکامل است.
اين مطالعه که نتايج آن در نشريه «اقدامات انجمن سلطنتي بریتانیا» چاپ شده مي‌تواند توضيح دهد که چرا مناطق حاره‌اي جهان از نظر تکثر زيستي بي‌نظير هستند.  هر بار که يک سلول تقسيم مي‌شود و از خود کپي برمي‌‌دارد، دي‌ان‌اِي مي‌تواند به مقدار خيلي خفيف جهش و تغيير کند.
اما وقتي يکي از اين جهش‌ها باعث تغييري مي‌شود که براي حيوان مفيد است، براي مثال وقتي آن را در برابر يک بيماري مقاوم مي‌‌کند، اغلب اين تغيير به چند نسل بعدي همان‌‌گونه ارث مي‌رسد.
اين‌گونه تغييرات، که باعث ايجاد تفاوت‌هايي در داخل يک جمعيت مي‌شود و به پديد آمدن گونه‌اي تازه منجر نمي‌شود، تکامل ذره‌بيني خوانده مي‌شود.
اين نظر که تکامل ذره‌بيني، در محيط‌هاي گرم اتفاق مي‌افتد تازگي ندارد.  اما اين اولين بار است که اين پديده در پستانداران، که دماي بدن خود را تنظيم مي‌کنند، مشاهده شده است.
لن گيلمن از دانشگاه فناوري اوکلند که سرپرستي اين تحقيقات را به‌عهده داشت نتايج را غيرمنتظره توصيف مي‌کند.
وي گفت: ما قبلا به نتايج مشابهي در مورد گونه‌هاي گياهي رسيده بوديم و ساير گروه‌ها نيز آن را در آبزيان ديده بودند.  اما از آنجا که اينها اکتوترم هستند، يعني دماي بدنشان مستقيما توسط محيط تعيين مي‌شود، همه فرض مي‌‌کردند که اين پديده ناشي از تغيير ضرباهنگ متابوليسمي آنها در اثر آب و هواست.
دانشمندان معتقدند که اين ارتباط ميان دما و ضرباهنگ متابوليسمي بدان معني است که در آب و هواي گرم‌تر، سلول‌هايي که در نهايت به اسپرم و تخمک بدل مي‌شوند سريع‌تر تقسيم مي‌شوند.
دکتر گيلمن در اين رابطه توضيح داد: افزايش در سرعت تقسيم سلولي فرصت‌هاي بيشتري براي جهش ژنتيکي در جمعيت حيواني طي دوره‌‌اي مشخص فراهم مي‌کند.
اين وضع احتمال جهش‌هاي مفيدي که در داخل يک‌ گونه تثبيت مي‌شود را افزايش مي‌دهد.
وي گفت: ما مظنون بوديم که همين پديده ممکن است در مورد پستانداران هم صادق باشد، زيرا تغييرات فصلي بر فعاليت حيوان تاثير مي‌گذارد.  
او و همکارانش دي‌ان‌اِي 130 جفت پستاندار را مقايسه کردند به‌‌طوري که دو عضو جفت در عرض جغرافيايي و ارتفاع متفاوت زندگي مي‌کردند. آنها توانستند ببينند که ‌تکامل ذره‌بيني در کداميک از اعضاي جفت زودتر اتفاق افتاد.
حيواناتي که در محيط‌‌هايي با آب و هواي گرم‌تر زندگي مي‌کردند جهش‌هاي بيشتري را تجربه کردند.
اين نتايج مويد نظري است که مي‌گويد تنوع زياد زيستي در نواحي استوايي ناشي از تکامل سريع‌تر در آب و هواي گرم‌تر است.